ธรรมยาใจ

“เอาจริงเอาจัง เวลาบริกรรมให้อยู่กับคำบริกรรมเท่านั้น ไปไหนมาไหนเหมือนไม่เคลื่อนที่เลย คำบริกรรมกับจิตอยู่ด้วยกัน นั่นแลไม่เคลื่อนที่ตรงนั้น กิริยาจะเคลื่อนไหวไปมาที่ไหนก็ตาม ความรู้กับสติจ่อกันอยู่กับคำบริกรรมตลอดเวลาจ่อกันอยู่อย่างนั้น นั่นเรียกว่าภาวนา จะทำให้เกิดผลได้ไม่ต้องสงสัย ไม่มีทางสงสัยจริง ๆ เมื่อตั้งสติให้ติดต่อกันอย่างนั้นไม่กี่วัน จะแสดงผลให้ปรากฏ เวลาเข้าทำภาวนาก็ง่าย จิตสงบเข้าไปได้ง่าย เวลาบริกรรมติด ๆ กันไปไม่หยุดไม่ถอยไม่ถือเวลาเวลามาเป็นสำคัญยิ่งกว่าความไม่เผลอ ระหว่างสติกับจิตไม่ให้เผลอจากกัน นี่แลที่จะส่งเสริมผลให้ปรากฏขึ้นมาอย่างชัดเจน” หลวงตาพระมหาบัว ญาณสัมปันโน วัดป่าบ้านตาด