#บันทึกเหตุการณ์ท่านพ่อลี ธัมมธโร มรณภาพ ณ กุฏิบริเวณป่าชายเลน วัดอโศการาม เมื่อเช้าวันที่ ๒๖ เมษายน ๒๕๐๔
"รุ่งสาง....ตอนเช้าของวันที่ ๒๖ เมษายน ๒๕๐๔ เหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น
เวลา ๑๑.๐๐ น.แล้ว ไม่มีผู้ใดเห็นท่านพ่อลีเปิดประตูออกมา รอเป็นเวลานาน ศิษยานุศิษย์มีพระและสามเณรเป็นต้นจึงได้เปิดหน้าต่างเข้าไปดู
พบร่างท่านนอนแน่นิ่งในอิริยาบถสีหไสยาสน์ หมดลมหายใจอยู่ในอิริยาบถนอนอันสงบประดุจนอนหลับ มรณภาพเยี่ยงอริยสงฆ์สาวกผู้ถึงพร้อมด้วยศีลธรรม ท่านไม่ได้ห่มจีวร ใส่แต่อังสะและสบง ขาซ้ายคู้ขึ้นหน่อยหนึ่งเหมือนลักษณะของพระ ๒๕ พุทธศตวรรษที่ท่านนิยมสร้าง
พระเณรบางรูป ลูกศิษย์ใกล้ชิดบางคนบอกว่า
"อย่าไปแตะต้องท่านนะ เดี๋ยววิญญาณเข้าไม่ได้ เพราะในชีวิตของท่านได้สร้างปาฏิหาริย์ไว้มากมาย แม้ท่านตายแล้วคนเขาก็ยังคิดว่าท่านไม่ตาย คิดว่าท่านเข้าฌานไปท่องนรกสวรรค์ พรหมโลก แดนนิพพาน เดี๋ยวก็กลับมา"
ต่างองค์ต่างคนก็ต่างพูดไปสารพัด ไม่มีใครกล้าเข้าไปแตะต้ององค์ท่านเลย
เมื่อรออยู่นานหลายชั่วโมง จึงลงความเห็นว่า ท่านคงละโลกลาสงสารจากพวกเราไปแน่แล้ว คำพูดของท่านที่กล่าวท่ามกลางชุมนุมสงฆ์ที่วัดอโศการาม ถึงการปลงอายุสังขาร เมื่อปี ๒๕๐๒ ว่า
"เวลาเราป่วยหนักใกล้จะตาย จะไม่ให้พระหรือเณรเข้าใกล้เลยสักคน เวลาใกล้จะตายนั้น เราจะต้องระเบิดความดีในตัวออกให้หมด"
"พระอรหันต์" ยังไม่พ้นจากการตาย เพราะการตายเกี่ยวด้วยกรรมเก่า
"กรรมเก่า" เป็นเรื่องของ "ร่างกาย" ส่วนพระอรหันต์เป็นที่ "จิต"
