ในบรรดาพระเถระที่หลวงปู่ดู่เอ่ยถึง คงไม่มีท่านใดเกิน "หลวงพ่อเกษม เขมโก" แห่งสุสานไตรลักษณ์ จ.ลำปาง

ถึงแม้ว่าหลวงพ่อเกษมและหลวงปู่ดู่จะอยู่คนละจังหวัด คนละภาค อีกทั้งไม่เคยเดินทางไปมาหาสู่กัน แต่ท่านก็มีความสัมพันธ์กันอย่างลึกซึ้งถึงขนาดฝากของถวายกันและกัน ซึ่งมิได้มากมายอะไรเช่น ผ้าไตรจีวรกับปัจจัยไม่กี่พันบาท แต่ช่างมีความหมายยิ่งนัก

ว่าไปแล้ว #หลวงพ่อเกษมกับหลวงปู่ดู่ก็มีหลายอย่างที่คล้ายคลึงกัน ได้แก่

1. #ต่างก็เป็นพระกรรมฐาน มุ่งเน้นการเจริญไตรสิกขาตามอย่างพระพุทธเจ้าเช่นกัน

2. #ต่างก็เป็นพระภิกษุผู้มักน้อย สันโดษ มีความสำรวมทั้งการนุ่งห่มและอากัปกิริยา

3. #ต่างก็เป็นพระที่พูดน้อย ปรารภธรรมสั้นๆ บางทีเป็นปริศนาธรรมให้เอาไปตรึกตรองเอง

4. #ต่างเป็นพระที่ถ่อมตัว อย่างหลวงพ่อเกษมนี่ท่านให้คนกราบท่านแค่ครั้งเดียว (เหมือนจะบอกว่าท่านเป็นเพียงพระสงฆ์เท่านั้น ยังมิใช่ตัวแทนพระรัตนตรัย)

5. #ต่างเป็นพระที่ใช้ชีวิตแทบทั้งชีวิตอยู่แต่ที่กุฏิ มิได้รับกิจนิมนต์นอกวัด

6. #ต่างก็หาโอกาสเข้าสมาบัติตามโอกาสของแต่ละท่าน ดังจะเห็นได้จากผิวพรรณที่ผุดผ่องในยามที่หลวงปู่ดู่ออกจากกุฏิ หรือแม้แต่เวลาให้พรในบางคราว ท่านก็พนมมือค้างนิ่งอยู่นับสิบนาที (ซึ่งเข้าใจว่าท่านเข้าสมาบัติเพื่อรักษาธาตุขันธ์ ซึ่งเกิดขึ้นในระยะท้ายๆ ของท่าน) ในขณะที่หลวงพ่อเกษม ท่านเข้าสมาบัติคราวละถึง 7 วัน

7. #ต่างก็เป็นพระที่มีความละเอียด เช่นหลวงพ่อเกษมจะไม่เดินข้ามเอกสารสิ่งพิมพ์เลย ท่านว่าตัวหนังสือ ล้วนสามารถประกอบเป็นชื่อพระพุทธเจ้าและธรรมะได้ ในขณะที่หลวงปู่ดู่จะสอนให้เราทำดีให้ถูกกาลเทศะ เพราะการทำความดีที่ไม่ถูกกาลเทศะย่อมให้โทษได้

8. #ต่างก็รักในหลวงรัชกาลที่9และรักสถาบัน ดังที่ท่านสอนให้อธิษฐานส่งกระแสจิตปกปักรักษาในหลวงและประเทศชาติอยู่เสมอๆ