ธรรมยาใจ

" มาอยู่ นี้ไม่ได้มาหาลาภยศอะไร

มาหาทางหนีจากความทุกข์ กรรม คือการกระทำทั้งปวง ทั้งบาป ทั้งบุญ ให้พิจารณา รู้ไหม..?

บุญเป็นอย่างไร บาปเป็นอย่างไร?

คนที่ปฎิบัติหาทางออกจากกองทุกข์

นั้น มันหายากแล้ว ให้ลูกหลานจำให้ดี จำได้ไหม

ให้ มีสติ มีอารมณ์อยู่กับ พุทโธ พุทโธ เอาให้ได้ ทำให้มันเห็นของดี

จำได้ไหม นี่ไม่ได้พูดเล่นนะ

ให้จับลมกับกายนี้

กายนี้ให้เป็นกายพระธรรมให้ได้

ฟังแล้วก็ให้มันเป็นพระธรรม

ตาให้เป็นตาพระธรรม กายให้เป็นกายพระธรรม

ใจให้เป็นใจพระธรรม

ทำให้มันได้ ให้มีพุทโธอยู่กับกายนี้

จำไว้ที่ใจ จำได้ไหม จำดีๆอย่าไปลืมนะ

ไม่ต้องไปรู้ที่อื่น มันอยู่ในกายนี้ กายนี้แหละมันเป็นทุกข์ อยู่ทุกวันนี้ สังขารจะแตก จะตายก็ให้รู้ จำได้ไหม

สมฺโยโค ก็ให้รู้ จะต้องจากกันไม่ต้องตกใจ

ให้พิจารณาเดี๋ยวนี้ จำได้ไหม

จำให้ดีๆ ให้รู้อยู่กับกายกับใจ อย่าไปลืม ให้รู้จริงๆ

อย่าทำเล่นไม่ได้นะ

กามก็ดี ตัวกามนี้จับมันให้อยู่ จับมันมัดไว้ ให้มันตาย

จำได้ไหม ไม่ว่าสัตว์ว่าคน หากาม แสวงหากาม

มันเดือดร้อนวุ่นวาย ก็เพราะกามนี้แหละ

ชาย หญิง สัตว์ผู้เมียต่างก็ยืนกันและกัน

มัวเมากันอยู่อย่างนี้ ให้มันเป็นธรรมโม อย่าให้เป็นธรรมเมา ให้ออกจากกาม หาพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ให้จำไว้ จำไว้ให้มันดี

ปฎิบัติให้มันรู้ กามมันตายแล้วก็สบาย ให้เป็นธรรมโม

อย่าให้เป็นธรรมเมา..."

จำให้ดีนะ ปฎิบัติให้มันรู้ จำได้ไหม?

อย่าไปลืมนะ ไม่ต้องพูดมาก

พูดมากไปไม่ใช่ธรรมะ

มันเป็นธรรมเมา.

สุจิณโณวาท

หลวงปู่แหวน สุจิณโณ

วัดดอยแม่ปั๋ง อ.พร้าวจ.เชียงใหม่