ธรรมยาใจ

ภารา หะเว ปัญจักขันธา ขันธ์ทั้ง ๕ เป็นภาระหนัก ภาระนิกเขปะนัง สุขัง การวางขันธ์เป็นสุข แต่พวกเรามันวางยากมีแต่แบกอยู่ตลอดเวลาแบกขันธ์ทั้ง ๕ ภารา หะเว ปัญจักขันธา ขันธ์ทั้ง ๕ เป็นภาระหนัก เวลาปวดตา ปวดหู ปวดจมูก ปวดลิ้น ปวดกายส่วนไหนมันล้วนแล้วแต่ใจเป็นภาระทั้งหมดต้องได้ดูแล ถ้าถ่ายมากเกินไปก็ย่ำแย่ ไม่ถ่ายซะเลยก็ย่ำแย่ เพราะ

ฉะนั้นจะทำยังไงจึงให้ธาตุขันธ์อยู่ได้ นี่ล่ะมันเป็นภาระหนักการบริหารร่างกาย ภารา หะเว ปัญจักขันธา ขันธ์ทั้ง ๕ ตา หู จมูก ลิ้น กาย นี่เป็นภาระ ใจจะต้องได้รับผิดชอบจะต้องได้ดูแลตลอดเวลาเป็นของหนักเป็นภาระหนัก ใจต้องได้คิดเวลาปวดตา ใจก็ต้องได้คิดจะแก้ไขยังไง ไปหาหมอที่ไหน มีเงินไหม เวลาปวดหู ใจก็ต้องได้คิดจะทำยังไง ไปหาหมอที่ไหนมันปวดหูเวลาปวดจมูกใจก็ต้องได้คิด ไปหาหมอที่ไหนจะรักษาจมูก เวลาปวดลิ้นปวดฟันไปหาหมอที่ไหน เวลาปวดร่างกาย ปวดหลัง ปวดเอว ปวดท้อง ปวดอะไรทุกอย่าง เราจะไปหาหมอที่ไหน หมออะไร จะได้แก้ไข ใจ

ความรู้สึกนึกคิดจะต้องเป็นผู้รับผิดชอบชั่วดีทั้งหมด ในเมื่อมันปกติไม่มีอะไร ใจก็คอยดูคอยระเวียงระวังเพื่อไม่ให้มีอะไรเกิดขึ้นก็เป็นภาระหนัก เฝ้าระวังอยู่อย่างนั้น พาหลับพานอน พาขับพาถ่าย นี่แหละจึงว่าขันธ์ทั้ง ๕ เป็นภาระหนัก ในหลักพระธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า เพราะฉะนั้นให้พวกเราคิดดูซิจริงไหม หลวงพ่อว่าเกินร้อยนะเป็นภาระหนักเกินร้อยหนักจริงๆ เรื่องขันธ์ ๕

หลวงพ่ออินทร์ถวาย สันตุสสโก

๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๕