ธรรมยาใจ

เรื่องราวในยุคปัจจุบันทั้งคดีโลกและคดีธรรม คดีโลกก็อย่างพวกเราท่านทั้งหลายได้เห็น มีการขัดแย้งกันเพราะว่าโลกทุกวันนี้มันแคบ ใครทำอะไรที่ไหน ประเทศไหนเราเปิดในโทรศัพท์ก็รู้แล้วทะเลาะกันอีลุงตุงนัง ไม่น่าสิ่งไม่น่าจะเกิดมันก็เกิด แต่มันเกิดก็เกิดขึ้นมาแล้วก็เกิดแบบรุนแรง เพราะมนุษย์มันมีมาก คนมันมากขึ้นเรื่อยๆ โลกใบนี้มันอยู่เท่าเก่า แผ่นดินก็เท่าเก่า แต่ว่าคนมันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ทีนี้ ชีวิตประจำวันของพวกเรา พุทธบริษัทอย่างพวกเราท่านทั้งหลายควรจะปฏิบัติตนอย่างไร เราเป็นพุทธศาสนิกชน เราก็ควรยึดพระไตรสรณคมน์เป็นหลัก ยึดพระพุทธเจ้าพระธรรม พระสงฆ์ เป็นสรณะเป็นที่พึ่งไว้ก่อน พุทธัง ธัมมัง สังฆัง สะระณัง คัจฉามิ ข้าพเจ้ายึดพระพุทธเจ้าพระธรรม พระสงฆ์ เป็นสรณะเป็นที่พึ่ง จากนั้นเราก็เป็นคนดี คิดดี ทำดี พูดดี ถือศีล 5 ทำการทำงานก็เพื่อเลี้ยงชีพนะ แต่ก็พอประมาณ ถ้าคนไม่มีความกระตือรือร้นเสียเลยมันก็ไม่ได้ มันต้องมีความกระตือรือร้น แต่ถ้ามันเกินไป นั่นแหละ ตัวที่มันเกินไป มันโลภ

บางคนมันโลภจริงๆนะ สมบัติมีเท่าไรได้เท่าไรก็ไม่เพียงพอ อยากจะให้มันเป็นของตนเองทั้งหมด นั่นแหละมันเดือดร้อนล่ะ ที่โลกทั้งโลกเดือดร้อนทุกวันนี้ก็นี่แหละ ตัวความโลภนี่แหละทำให้โลกเดือดร้อนวุ่นวาย ออกไปที่ไหนออกไปจากใจทั้งหมด เพราะฉะนั้นหลักธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า ท่านให้ดูที่ใจ อยู่ที่ใจปล่อยวางที่ใจ แก้ที่ใจ สิ่งที่มันเลวมันชั่วอยู่ที่ใจ มันออกไปจากใจทั้งหมด เรื่องทั้งหลายมีใจเป็นใหญ่ มีใจเป็นหัวหน้าสำเร็จแล้วด้วยใจ

ทำยังไงจะให้ใจจุดให้นั้น เข้าสู่ความสงบได้ มีแต่สมาธินะ เพราะฉะนั้น ก่อนหลับก่อนนอน เวลาเราอยู่ตามลำพัง อยู่ในบ้านในเรือน เราจะนอนเราจะพักผ่อน ครูบาอาจารย์กรรมฐานท่านสอนลูกศิษย์ อย่าไปนอนตูมตามเหมือนวัวเหมือนควาย นอนมีพุทธัง ธัมมัง สังฆัง นอนให้มีสรณะ เพราะฉะนั้นเราจะนอนเราต้องกราบเสียก่อน พุทโธ ธัมโม สังโฆ กราบครั้งที่ 1 พุทโธ กราบครั้งที่ 2 ธัมโม กราบครั้งที่ 3 สังโฆ จากนั้นก็กล่าวสรรเสริญพระพุทธเจ้า อะระหัง สัมมา สัมพุทโธ ภะคะวา พุทธัง ภะคะวันตัง อะภิวาเทมิ (กราบ) สวากขาโต (กราบ) สุปะฏิปันโน(กราบ) แล้วก็นะโมตัสสะ ข้าพเจ้าขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาค พระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น (กราบ)

จากนั้นก็แผ่เมตตา ข้าพเจ้าจงเป็นสุขผู้อื่นจงเป็นสุข ข้าพเจ้าต้องการความสุขอย่างไร ผู้อื่นสัตว์อื่นวิญญาณอื่นทุกดวงใจ ในโลกธาตุนี้ขอให้มีความสุขอย่างที่ข้าพเจ้าต้องการ อย่างที่ข้าพเจ้าปรารถนา ทุกดวงใจทุกดวงวิญญาณด้วยเถิด นึกใจนะ ถึงเขาจะได้รับหรือไม่ได้รับก็ตาม แต่เรานึกคิดอย่างนั้นในใจของเรา

จากนั้นค่อยหลับค่อยนอน เรามีพุทโธ ธัมโม สังโฆ อยู่ในจิตใจ ถ้ามากกว่านั้นเราก็นั่งภาวนา 5 นาที 10 นาทีก็ได้ นั่งหลับตา นั่งพับเพียบ นั่งขัดสมาธิ นั่งเก้าอี้ก็ได้ บริกรรมพุทโธไม่ต้องให้ใจคิด ให้ใจพักผ่อน ใจของเรามันวิ่งอยู่ยิ่งกว่าหมาบ้า แต่ละวี่แต่ละวันปรุงฟุ้งอยู่ตลอดเวลา

ให้ใจอยู่กับพุทโธ ให้มันพัก ให้จิตใจพักผ่อนให้อยู่กับพุทโธ พุทโธ พุทโธ ให้นิ่งนี่แหละ 5 นาที 10 นาทีก็ยังดี ล้วนแล้วแต่เป็นความสุขทางด้านจิตใจ ถ้าเราปล่อยจิตปล่อยใจมากเกินไปก็มีแต่ความทุกข์ในจิตในใจ จิตใจเร่าร้อนขุ่นมัวอยู่ตลอด จิตใจไม่แจ่มใสไม่เบิกบาน ไม่แจ่มใส อันนี้ก็ขอฝากไว้กับคณะศรัทธาญาติโยม พระเณรลูกหลานทุกคนทุกๆท่าน

หลวงพ่ออินทร์ถวาย สันตุสสโก

จากพระธรรมเทศนา “โลกวุ่นวาย แต่เราไม่วุ่นวายไปกับโลก”

แสดงธรรมเมื่อวันที่ ๑๔ กันยายน ๒๕๖๘