ธรรมยาใจ

"กำหนดจุดรู้...

ไว้จุดเดียว รวมความรู้สึกทั้งหมด

ทำความรู้ตัวเต็มที่ และรู้อยู่...กับที่ไว้ที่จุดเดียว โดยไม่ต้องรู้อะไร คือรู้ตัว อย่างเดียว

มีสติ...รักษาจิตเช่นนี้ ไว้เรื่อยๆ

อย่า บังคับจิต

อย่า ปล่อยจิตให้ล่องลอย ไปตามยถากรรม

อย่า ปรุงแต่ง

อย่า ตามความคิดของตนเอง ให้มีสติรู้... อยู่...ที่จุดเดียว

จากนั้น...ค่อยๆรักษาจิต ให้อยู่ในสภาวะรู้... อยู่...กับที่ ต่อไป

ครั้น พลั้งเผลอ สติอ่อน รักษาไม่ดีพอ

จิต ก็จะแล่นไป เสวยอารมณ์ข้างนอกอีก

จนอิ่มแล้ว ก็จะกลับรู้ตัว รู้ตัวแล้วก็พิจารณา และรักษาจิตต่อไป

ด้วยอุบาย อย่างนี้...

ไม่นานนัก ก็จะสามารถควบคุมจิตได้

และบรรลุสมาธิ ใน...ที่สุด

ข้อห้าม ในเวลาจิตฟุ้งเต็มที่

อย่าทำ เพราะไม่มีประโยชน์ และยังทำให้ บั่นทอนพลังความเพียร ไม่มี...กำลังใจ

ในการเจริญจิตครั้งต่อๆไป พึงสังเกตว่า

ฐานนี้...ไม่อยู่คงที่ตลอดกาล

บางวัน อยู่ที่หนึ่ง

บางวัน อยู่อีกที่หนึ่ง

เมื่อกำหนดถูก และพุทโธปรากฏในมโนนึกชัดเจนดี ก็ให้กำหนดนึกไปเรื่อย อย่าให้ขาดสายได้ ถ้าขาดสายเมื่อใด จิต ก็จะแล่นไป

สู่...อารมณ์ทันที

ความไม่ขาดสายของพุทโธ จะต้องเป็นไป

ด้วยความไม่ลดละ

ข้อควรจำในการกำหนดจิต นั้น...

ต้องมีเจตจำนงแน่วแน่ในจิต จึงจะยังสมาธิ

ให้บังเกิดได้ เจตจำนงนี้...คือตัวศีล หรือสติ”

-----------------------------------------‐------------------------

หลวงปู่ดูลย์ อตุโล วัดบูรพาราม